Locha z młodymi na osiedlowym trawniku, dzik przy śmietniku, stado przechadzające się między blokami – takie obrazki coraz rzadziej wywołują zdziwienie. Dziki zadomowiły się w polskich miastach na dobre, a mieszkańcy mają na ten temat wyraźnie podzielone zdanie.    

Z badania przeprowadzonego przez Wirtualną Polskę na Ogólnopolskim Panelu Badawczym Ariadna wynika interesująca sprzeczność. Niemal połowa ankietowanych – dokładnie 49 proc. – uważa, że dziki stanowią realne zagrożenie dla mieszkańców miast. Jednocześnie aż 70 proc. badanych przyzn aje, że osobiście nigdy nie czuło się zagrożonych ich obecnością.  

To wyraźna rozbieżność: jako społecz eństwo uznajemy dziki za niebez pieczne, ale w praktyce nasze kontakty z nimi  rzadko budz ą strach. 

Jak często je widujemy?    

Większość Polaków – 61 proc. –  nie widziała  dzika w swojej okolicy w ciągu ostatniego roku. Jednak 14 proc. badanych spotyka te zwierzęta  regularnie , od raz w miesiącu po niemal codziennie.  To nie jest już margines. W największych miastach – Warszawie,  Wrocławiu ,   Trójmieście   – doniesienia o dzikach na osiedlach pojawiają się kilka razy w sezonie. 

Przyczyna jest prosta: niezabezpieczone śmietniki i łatwy dostęp do  pożywienia  sprawiają, że miasto staje się dla dzika miejscem atrakcyjniejszym niż las. Zwierzęta są inteligentne i szybko uczą się, gdzie   warto wracać.  

Wywieźć, nie zabijać   

Gdy pytanie dotyczy rozwiązań, Polacy okazują się  zaskakująco empatyczni  wobec dzikich lokatorów. Zdecydowanie najpopularniejsza opcja to odłów i relokacja – przewiezienie zwierząt do lasów z dala od zabudowań. Popiera ją   45 proc. respondentów . Odstrzał i inne metody uśmiercające mają zaledwie  14 proc. zwolenników  – tyle samo, co podejście odwrotne, czyli niezajmowanie się dzikami, a zamiast tego lepsze zabezpieczenie infrastruktury: solidniejsze płoty i szczelne wiaty śmietnikowe.  

 10 proc.  badanych stawia na metody odstraszające, takie jak huki czy preparaty zapachowe. 

Infrastruktura jako pierwsze ogniwo    

Eksperci od lat wskazują, że samo odławianie i  przewożenie   dzików  to działanie doraźne. Dopóki miasto oferuje łatwe jedzenie w niezabezpieczonych kontenerach na odpady, zwierzęta będą wracać lub zastępować je kolejne. Szczelne wiaty śmietnikowe i edukacja mieszkańców, by nie dokarmiać dzikich zwierząt, to najtańsze i najtrwalsze rozwiązania – ale wymagają konsekwencji ze strony zarządców nieruchomości i samorządów.  

Problem ma też wymiar sanitarny.  Dziki są nosic ielami  afrykańskiego pomoru świń, który od kilku lat szerzy się w Polsce wśród populacji leśnej. Obecność z arażonych osobników w mieście to ryzyko nie dla ludzi, ale dla hodowców trzody chlewnej w całym regionie.

Badanie dla Wirtualnej Polski przeprowadzono w dniach 15–18 maja 2026 r. na próbie 1090 osób dobranych według reprezentacji dla płci, wieku i wielkości miejscowości zamieszkania.