Jeszcze niedawno była jedną z najbardziej bojowych twarzy środowiska Grzegorza Brauna w Toruniu. Kierowała okręgiem, zasiadała w Radzie Naczelnej, organizowała akcje i – jak sama mówi – „nadstawiała głowę” za lidera partii. Teraz Agnieszka Szumilas publikuje długie nagrania i rozlicza się z Konfederacją Korony Polskiej. Z jej opowieści wyłania się historia politycznej wojowniczki, która na końcu sama miała zostać odsunięta na bok.
::addons{"type":"only-with-us","color":"black"}
Jeszcze pod koniec sierpnia wszystko zamknęło się w jednym krótkim zdaniu. Agnieszka Szumilas poinformowała, że występuje z Konfederacji Korony Polskiej Grzegorza Brauna. Bez uzasadnienia, bez elaboratu, bez publicznego prania partyjnych brudów.
To trwało jednak krótko. Kilka dni później była szefowa toruńskiego okręgu KKP zaczęła publikować kolejne nagrania. I tym razem oszczędna już nie była. Szumilas, która przez lata należała do najbardziej aktywnych i najbardziej bojowych działaczek środowiska Brauna w Toruniu, postanowiła opowiedzieć własną wersję tego, co miało dziać się wewnątrz ugrupowania.
::news{"type":"see-also","item":"85652"}
- O moim odejściu z partii Grzegorza Brauna zdecydowała cała seria doświadczeń oraz moich obserwacji. Mówię to jako kilkuletnia, była już szefowa okręgu partii Toruń oraz członek Rady Naczelnej partii, wybrana na ubiegłorocznym kongresie
- mówi Szumilas.
Potem dodaje zdanie, które dobrze pokazuje, że nie chodzi jej już wyłącznie o personalny konflikt.
- Wielu mnie pyta: to z kim, jeśli nie z Braunem? Pozwólcie, że odwrócę pytanie. Czy chcielibyście powierzyć siebie i wasze rodziny w ręce nowej wersji Wałęsy z Matką Boską w klapie? Świadomość teraźniejszości jest narzędziem walki o przyszłość. A diabeł ma legitymację numer jeden w każdej partii politycznej - mówi w jednym z materiałów.
To nieco zastanawiające, bo przecież jeszcze niedawno sama była jedną z osób, które tę partię budowały.
Szumilas cofa się w swojej opowieści do wiosny 2025 roku. Jak twierdzi, sama zaproponowała wówczas Grzegorzowi Braunowi zmianę na stanowisku szefa toruńskiego okręgu.
- W kwietniu 2025 zwróciłam się do Grzegorza Brauna, aby na moje miejsce szefa okręgu Toruń powołał Andrzeja K., mojego dobrego znajomego, ponieważ Andrzej chciał mieć jedynkę na liście do Sejmu w 2027 roku - relacjonuje.
Według jej wersji już dwa miesiące później sytuacja wyglądała zupełnie inaczej.
- W czerwcu 2025 zadzwonił do mnie Andrzej, nowy szef Korony Toruń, z żoną i ostro dali mi do zrozumienia, że mam się nie pojawiać w social mediach, bo to Andrzej ma się dostać do Sejmu, a nie ja - mówi Szumilas.
::news{"type":"see-also","item":"69888"}
Jeżeli wierzyć jej relacji, polityczna koleżeńskość skończyła się więc dość szybko. Najpierw sama oddała stanowisko, a potem miała usłyszeć, że najlepiej będzie, jeśli przestanie być zbyt widoczna.
Kolejnym przykładem, który przedstawia Szumilas, jest planowana konferencja prasowa przed toruńską kurią.
- W listopadzie 2025 poprosiłam nowego szefa Korony Toruń, aby pomógł mi przy konferencji prasowej pod kurią diecezjalną. To był bardzo ważny temat, list otwarty do biskupa toruńskiego z prośbą o zabranie głosu w sprawie zabijanych dzieci w toruńskim szpitalu na Bielanach przez aborcję oraz o wzięcie w obronę uczestników publicznego różańca - mówi.
Według niej pomoc miała wyglądać dość osobliwie.
- Andrzej zgodził się, ale zgłosił konferencję do mediów w taki sposób, aby nikt z dziennikarzy nie miał możliwości tego przeczytać, czyli zgłoszenie sobota wieczór, konferencja w poniedziałek o ósmej rano. A sam godzinę przed konferencją prasową napisał mi SMS-a, że jest zajęty w pracy - opowiada.
W późniejszym poście Szumilas wróciła do tej sytuacji i powołała się również na dziennikarza Dzień Dobry Toruń, który miał zwrócić uwagę właśnie na późny termin wysłania zaproszenia.
::news{"type":"see-also","item":"74955"}
Z jej opowieści wynika, że z czasem narastało coś w rodzaju politycznego paradoksu. Z jednej strony centrala miała oczekiwać aktywności, konferencji i zbiórek. Z drugiej – Szumilas twierdzi, że lokalnie była skutecznie blokowana.
- Mijają miesiące. Braun ciśnie nas, abyśmy organizowali konferencje prasowe, zbiórki podpisów oraz inne wydarzenia, ale szef Korony Toruń zakazuje mnie oraz Dariuszowi Kubickiemu organizowania czegokolwiek - mówi.
Jak relacjonuje, sprawy nie udało się rozwiązać także przez sąd dyscyplinarny partii.
Jak twierdzi, skontaktowała się z Janem Krysiakiem, dyrektorem biura Grzegorza Brauna.
- Pomyślałam, że ludzie wokół Brauna działają na naszą szkodę i zadzwoniłam do kolegi Jana Krysiaka, dyrektora biura Grzegorza Brauna. Jan Krysiak, mocno przejęty, polecił mi napisać wszystko na jednej stronie i obiecał, że jutro rano to wydrukuje i osobiście położy prezesowi Braunowi na biurko - mówi Szumilas.
I tu, według niej, historia miała się urwać. Po dwóch dniach przyszła odpowiedź od Krysiaka, że nie będzie odpowiedzi od prezesa Brauna i że on nie wie, co dalej - relacjonuje.
::news{"type":"see-also","item":"65410"}
Szumilas nie twierdzi przy tym, że była całkowicie odcinana od Brauna. Wręcz przeciwnie. Sama używa na to dość ironicznego określenia.
- W międzyczasie dostawałam od pana Grzegorza Brauna marchewki. Jedną z takich marchewek było zaproszenie mnie 11 kwietnia 2026, abym wygłosiła przemówienie na trybunie obok prezesa Brauna na marszu Polska za pokojem w Gdańsku - mówi.
- Dwa dni przed marszem poinformowano mnie, że mam tylko dwie minuty. Kropka. Gdy weszłam na trybunę, zdecydowałam, że powiem wszystko, co przygotowałam, ale nie zdążyłam, bo w ósmej minucie odebrano mi mikrofon i ściągnięto ze sceny mimo aplauzu publiczności - relacjonuje była działaczka.
Po wydarzeniu w Gdańsku Szumilas miała stracić również wpływ na partyjne media społecznościowe.
- Krótko później zostaję całkowicie usunięta z social mediów Konfederacji Korony Polskiej. Odebrano mi admina fanpage'a, który tworzyłam kilka lat. Moje filmiki nie pojawiają się już nigdzie. A kiedy próbowałam się czegoś dowiedzieć, nie odbierano ode mnie w Warszawie telefonów. Dostałam tylko SMS: decyzja góry - mówi.
Dla osoby, która przez kilka lat budowała lokalne struktury, organizowała akcje i występowała publicznie jako jedna z twarzy ugrupowania, musiał to być dość czytelny komunikat. Ale – jak sama podkreśla – najgorsze miało dopiero nadejść.
Szumilas przechodzi następnie do sprawy prowadzonej przez pion śledczy IPN.
- Ale prawdziwy cios miał dopiero nadejść. Od stycznia 2026 ściga mnie IPN, strasząc procesem sądowym za to, że w lipcu ubiegłego roku zamieściłam na Facebooku kilka postów w obronie słów Grzegorza Brauna o komorach w Birkenau, na zasadzie kopiuj-wklej z internetu - mówi.
Trzeba przy tym podkreślić, że to jej ocena.
Według prokuratury Szumilas miała publicznie i wbrew faktom zaprzeczać zbrodniom ludobójstwa popełnianym przez funkcjonariuszy III Rzeszy w niemieckim nazistowskim obozie koncentracyjnym i zagłady Auschwitz-Birkenau, w szczególności kwestionując istnienie komór gazowych i ich wykorzystywanie do masowego mordowania więźniów.
Szumilas nie przyznała się do zarzucanego czynu i odmówiła składania wyjaśnień. O jej odpowiedzialności zdecyduje sąd. Do czasu prawomocnego wyroku korzysta z domniemania niewinności.
Była działaczka opisuje dalej, że w związku ze sprawą IPN zaczęła szukać pomocy prawnej.
- Ponieważ Grzegorz Braun wcześniej informował mnie, że chce mi pomóc w sprawach sądowych z prezydentem Torunia o publiczny różaniec, wysyłając kogoś ze swojego biura, zwróciłam się do niego, czy nie mógłby mi polecić jakiegoś prawnika w tej sprawie IPN - relacjonuje.
Na kontakt miała czekać kilka miesięcy.
- Pod koniec marca 2026 pan Braun dał mi odpowiedź przez panią Teresę, pracownik biura, że się zastanowi. Kontakt do prawnika otrzymałam pod koniec czerwca 2026. Ale wycena usług zwaliła mnie z nóg. Wariant pierwszy 7500 zł plus VAT, wariant drugi udział w rozprawie w pierwszej instancji 16 500 plus VAT. Jak na dochody zwykłego pracownika biura to jest niemała kwota - mówi Szumilas.
Wtedy wojowniczka poprosiła swoich o pomoc. Szumilas przekonuje, że zwróciła się do osób, z którymi przez lata budowała ugrupowanie. Na końcu jeszcze raz zwróciła się do dyrektora biura Brauna.
- On dał mi kontakt do mecenasa Jacka Wilka. A kiedy mu odpowiedziałam, że nie stać mnie na warszawskich prawników, dostałam taką odpowiedź od Jana Krysiaka: „to niech Bóg prowadzi” - mówi Szumilas.
W tym kontekście inaczej brzmi także jej wcześniejszy apel skierowany bezpośrednio do Brauna.
- Czy zachce pan zabrać głos w mojej sprawie? To za pana nadstawiałam głowę i teraz jestem nękana - mówiła po informacji o akcie oskarżenia.
Kilka dni później wystąpiła z jego partii. Teraz wiadomo już przynajmniej, jak ona sama tłumaczy tę decyzję. Nie był to – według jej relacji – jeden konflikt, jeden telefon czy jedna odmowa pomocy. To miała być cała seria doświadczeń: utrata wpływu na lokalne struktury, konflikty personalne, brak reakcji partyjnych władz, usunięcie z mediów społecznościowych oraz poczucie pozostawienia samej sobie wtedy, gdy potrzebowała wsparcia prawnego.
To oczywiście wersja Agnieszki Szumilas. Osoby, które wymienia w swoich nagraniach, mogą przedstawiać wydarzenia zupełnie inaczej. Przez lata Szumilas była jedną z osób, które walczyły pod sztandarem Brauna, organizowały jego struktury i przekonywały innych do tego środowiska. Dziś to właśnie ona mówi publicznie o „marchewkach”, „decyzji góry”, telefonach, których nikt nie odbierał, i działaczach, którzy – gdy potrzebowała ich pomocy – mieli nawet nie zadzwonić.
::addons{"type":"only-with-us","color":"black"}
Była wojowniczka Brauna zeszła więc z partyjnej barykady. I wygląda na to, że teraz zamierza bardzo dokładnie opowiedzieć, co zobaczyła po jej drugiej stronie.