Młody łoś przez wiele godzin bezskutecznie próbował wydostać się z pułapki. Jego poroże zaklinowało się w korzeniach brzozy, a kolejne próby uwolnienia tylko odbierały mu siły. Gdy wydawało się, że sam nie ma już szans, z pomocą przyszli ludzie. Ta historia mogła skończyć się tragicznie, ale tym razem finał był zupełnie inny.
Nadleśnictwo Toruń podzieliło się historią, która przywraca wiarę w ludzką empatię. Wszystko wydarzyło się późnym popołudniem 27 października, Jarosław Junkiewicz, leśniczy Leśnictwa Janowo, otrzymał informację od osoby, która zauważyła w lesie leżącego łosia.
Na miejscu okazało się, że sytuacja jest poważna. Poroże młodego zwierzęcia utkwiło w korzeniach brzozy, a ślady wokół niego wskazywały, że łoś przez długi czas próbował samodzielnie się uwolnić.
Każda kolejna próba kosztowała go jednak coraz więcej sił.
Leśniczy, z pomocą innych osób, rozpoczął akcję uwalniania zwierzęcia. Nie można było działać gwałtownie. Przestraszony i osłabiony łoś mógł zrobić krzywdę zarówno sobie, jak i osobom, które próbowały mu pomóc.
Przy użyciu siekiery udało się odciąć fragment korzenia, który więził poroże. Łoś w końcu był wolny.
Problem w tym, że na tym jego walka jeszcze się nie skończyła.
Po uwolnieniu zwierzę nadal pozostawało na ziemi. Było tak osłabione, że nie miało siły samodzielnie się podnieść. Późnym wieczorem na miejsce przyjechał Robert Człapa, podleśniczy Leśnictwa Strzyżawa i miejscowy łowczy. Chciał sprawdzić, czy łoś odzyskał siły.
Zwierzę jednak nadal leżało.
Następnego dnia jego stan wciąż budził niepokój. Leśnik podał łosiowi wodę z konewki, a do akcji włączyło się Centrum Zarządzania Kryzysowego Gminy Dąbrowa Chełmińska. Na miejsce wezwano również lekarza weterynarii.
Weterynarz zbadał zwierzę i podał mu potrzebne leki. Później rozpoczęła się kolejna część akcji. Przy użyciu ładowarki oraz specjalnych pasów pomagano osłabionemu łosiowi odzyskać pozycję stojącą.
W końcu nadszedł moment, na który wszyscy czekali. Łoś stanął na nogach.
Po chwili ruszył i oddalił się o własnych siłach.
Do uratowania zwierzęcia przyczyniło się wiele osób. Od człowieka, który jako pierwszy zauważył łosia i powiadomił leśniczego, przez osoby pomagające przy jego uwolnieniu, aż po weterynarza i pracowników samorządu.
Gdyby nie szybka reakcja i późniejsza opieka, historia mogła zakończyć się zupełnie inaczej.
Leśnicy przypominają jednocześnie, że w przypadku znalezienia rannego lub uwięzionego dzikiego zwierzęcia nie należy działać na własną rękę. Duże i przestraszone zwierzę może być niebezpieczne. Najlepiej zachować dystans i powiadomić odpowiednie służby.
Dla młodego łosia były to długie i wyczerpujące godziny walki. Tym razem jednak człowiek pojawił się w odpowiednim miejscu i odpowiednim czasie.
Wierzę, że najlepsze tematy kryją się w codziennym życiu mieszkańców.
Zobacz profil autora →