Toruń ma coraz mniej mieszkańców, a prognozy wskazują, że ten trend może się utrzymać przez kolejne lata. Według danych przedstawionych przez projekt Krajopis w ciągu dwóch dekad liczba ludności miasta zmniejszyła się o ponad 15 tysięcy osób.
::addons{"type":"only-with-us","color":"black"}
::addons{"type":"alert"}
Jeszcze w 2005 roku Toruń liczył 208 007 mieszkańców. Dwadzieścia lat później, według danych Głównego Urzędu Statystycznego za koniec 2025 roku, było ich już 192 784. Oznacza to spadek o 15 223 osoby, czyli 7,3 proc.
Dla porównania w tym samym okresie liczba mieszkańców całej Polski zmniejszyła się o 2,2 proc., a województwa kujawsko-pomorskiego o 4,7 proc. Toruń wyludniał się więc szybciej niż wynosiła średnia krajowa i wojewódzka.
Dane te przedstawiono na stronie Krajopis, internetowego projektu pokazującego Polskę na interaktywnych mapach opracowanych na podstawie publicznych statystyk.
Według zestawienia Krajopisu w latach 2006–2025 w Toruniu odnotowano ujemny przyrost naturalny wynoszący 3264 osoby. Oznacza to, że w tym okresie zmarło o tyle więcej mieszkańców, niż się urodziło. Jeszcze większą różnicę widać w statystykach migracyjnych. Liczba wymeldowań na pobyt stały przewyższyła liczbę zameldowań o 9125 osób.
Warto przy tym spojrzeć na sytuację sąsiednich gmin. Podczas gdy Toruń tracił mieszkańców, w otaczających go miejscowościach liczba ludności rosła. W latach 2005–2025 liczba mieszkańców gminy Lubicz zwiększyła się o 28,3 proc., Łysomic o 34,1 proc., Wielkiej Nieszawki o 35 proc., a Złejwsi Wielkiej aż o 46,6 proc. Dane pokazują wyraźny kontrast między miastem a jego otoczeniem. Nie oznacza to jednak, że wszyscy nowi mieszkańcy podtoruńskich gmin wyprowadzili się właśnie z Torunia.
Szczególnie interesująca jest prognoza demograficzna GUS z 2023 roku. Zgodnie z jej głównym scenariuszem w 2040 roku Toruń może liczyć około 174 300 mieszkańców. Oznaczałoby to spadek o kolejne 9,4 proc. w stosunku do liczby ludności z 2025 roku.
To blisko 18,5 tysiąca osób mniej niż obecnie. Trzeba jednak podkreślić, że jest to prognoza, a nie przesądzony scenariusz. Ostateczna liczba mieszkańców będzie zależała między innymi od liczby urodzeń, zgonów oraz migracji.
Jednocześnie Toruń się starzeje. W 2005 roku osoby powyżej 65. roku życia stanowiły 12,1 proc. mieszkańców, a według danych za 2025 rok już 23,3 proc. Prognoza zakłada, że do 2040 roku ich udział wzrośnie do 25,8 proc.
Krajopis pokazuje również, w jakich budynkach mieszkają Torunianie. Według danych Narodowego Spisu Powszechnego z 2021 roku 47,7 proc. zamieszkanych mieszkań znajduje się w budynkach wybudowanych w latach 1945–1988. To niewiele mniej niż średnia dla całej Polski, która wynosi 49,5 proc.
Z kolei 11,9 proc. mieszkań znajduje się w budynkach sprzed 1945 roku, natomiast 19,6 proc. w obiektach wybudowanych w latach 2003–2021. Warto pamiętać, że statystyka dotyczy roku budowy budynku, a nie wyłącznie bloków. Uwzględnia również domy jednorodzinne.
Znacznie korzystniej prezentują się dane dotyczące dostępności transportu publicznego. Według Krajopisu 2,1 proc. adresów w Toruniu jest zagrożonych wykluczeniem komunikacyjnym. To około 520 spośród 24 112 analizowanych punktów adresowych. Dla porównania wskaźnik wynosi 39 proc. w skali Polski i 32 proc. w województwie kujawsko-pomorskim.
W zestawieniu dostępności komunikacyjnej Toruń zajmuje 5. miejsce w województwie i 133. w kraju wśród gmin uwzględnionych w tym rankingu.
::addons{"type":"only-with-us","color":"black"}
Nie oznacza to jednak, że wszystkie toruńskie osiedla są równie dobrze obsługiwane przez autobusy i tramwaje. Wskaźnik opisuje możliwość dotarcia transportem publicznym do określonych ośrodków administracyjnych, a nie jakość każdego połączenia w granicach miasta. Co ważne, obliczenia dotyczące dostępności komunikacyjnej oparto na rozkładach jazdy z 26 listopada 2024 roku, więc nie muszą uwzględniać późniejszych zmian.