W piątek w auli UMK i na cmentarzu przy ul. Gałczyńskiego w Toruniu odbyły się uroczystości pogrzebowe prof. Kazimierza Wajdy, który zmarł 22 stycznia.
Kazimierz Wajda urodził się 26 maja 1930 roku w Bydgoszczy. Ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1949 roku rozpoczął studia historyczne ze specjalnością archiwalną na UMK, które kontynuował od 1952 roku na Uniwersytecie Poznańskim.
W 1954 roku otrzymał tam magisterium na podstawie pracy pt. „Ruch robotniczy w rejencji bydgoskiej w latach 1890-1903”, napisanej pod kierunkiem prof. Kazimierza Piwarskiego. W tym samym roku podjął pracę naukową w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk, gdzie w 1962 roku uzyskał stopień naukowy doktora nauk historycznych na podstawie dysertacji pt. „Kwestia rolna na Pomorzu Gdańskim na przełomie XIX i XX wieku”. Pracę tę Kazimierz Wajda przygotował również pod kierunkiem prof. Piwarskiego. Habilitację uzyskał w 1969 roku podczas pracy w Instytucie Historii PAN na podstawie rozprawy pt. „Migracje ludności wiejskiej Pomorza Wschodniego w latach 1850-1914”. W roku 1979 Kazimierz Wajda przeszedł z Polskiej Akademii Nauk na UMK.
Tytuł profesora nadzwyczajnego uzyskał dopiero w roku 1988. Przyczyną wieloletniego oczekiwania na tytuł był sprzeciw władz partyjnych podtrzymywany przez cały okres stanu wojennego. W 1994 roku otrzymał stanowisko profesora zwyczajnego. W latach 1979-1982 był dyrektorem Instytutu Nauk Społecznych UMK, a w latach 1990-1997 dyrektorem Instytutu Historii i Archiwistyki. W latach 1981-1984 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Humanistycznego UMK, a w latach 1984-1985 dziekana. Ponadto w latach 1987-1999 zasiadał w Senacie UMK jako delegat samodzielnych pracowników nauki Wydziału Humanistycznego, a następnie Wydziału Nauk Historycznych.
Do 2000 roku kierował Zakładem Historii XIX wieku. Jest długoletnim i zasłużonym członkiem Towarzystwa Naukowego w Toruniu i Polskiego Towarzystwa Socjologicznego, a także członkiem korespondentem Historische Kommission für Ost- und Westpreussische Landesforschung. Profesor Kazimierz Wajda szczególnie cenił sobie dydaktykę uniwersytecką. Wypromował blisko dwustu magistrów historii, socjologii i bibliotekoznawstwa oraz pięciu doktorów.
