Ten biały osad może być znajomy. Jaka naprawdę jest toruńska kranówka?

Jedni narzekają na kamień w czajniku, inni prawie go nie widują. Czy to kwestia sprzętu, czy może tego, co płynie z kranu? Wodociągi Toruńskie podają konkretne dane. Sprawdziliśmy, jak wygląda sytuacja.

O twardości wody najczęściej przypominamy sobie wtedy, gdy na dnie czajnika pojawia się charakterystyczny biały osad. To właśnie zawarte w wodzie związki mineralne odpowiadają za powstawanie kamienia. 

Wodociągi Toruńskie pokazują dane dotyczące twardości wody w miejskiej sieci. Wynika z nich, że większość mieszkańców musi się bardziej napracować, aby usunąć nieestetyczny osad na kabinie prysznicowej czy czajniku, ale od tej reguły jest jeden wyjątek. 

Jaka jest woda w Toruniu?

Twardość wody wynika z obecności rozpuszczonych w niej składników mineralnych, przede wszystkim związków wapnia i magnezu. Mogą to być m.in. węglany, wodorowęglany, chlorki, siarczany oraz krzemiany.

Wyróżnia się dwa rodzaje twardości. Twardość przemijająca związana jest głównie z wodorowęglanami wapnia i magnezu. Podczas gotowania mogą one wytrącać się z wody w postaci osadu. Z kolei twardość nieprzemijająca wynika m.in. z obecności siarczanów, które pozostają w wodzie również po jej zagotowaniu.

W toruńskiej sieci wodociągowej twardość wody wynosi od 237 do 280 mg CaCO₃/l. Odpowiada to około 13–16 stopniom niemieckim (dGH).

Według stosowanej klasyfikacji oznacza to wodę średnio twardą. Dla porównania, woda o twardości do 85 mg CaCO₃/l określana jest jako bardzo miękka, a wartości przekraczające 510 mg CaCO₃/l oznaczają wodę bardzo twardą.

Czerniewice są tu wyjątkiem

Wyjątkiem na mapie Torunia są Czerniewice. W tej części miasta twardość wody jest wyraźnie niższa.

Wodociągi Toruńskie podają, że wynosi ona 160–170 mg CaCO₃/l, co odpowiada około 9–9,5 stopnia niemieckiego. Taka woda jest klasyfikowana jako miękka.

Jest limit dla twardości wody

Obowiązujące przepisy określają również maksymalny poziom ogólnej twardości wody przeznaczonej do spożycia. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z 7 grudnia 2017 roku nie powinna ona przekraczać 500 mg CaCO₃/l.

Wartości podawane przez Wodociągi Toruńskie dla miejskiej sieci są więc wyraźnie niższe od tej granicy.

Co oznacza to w praktyce? Im więcej wapnia i magnezu znajduje się w wodzie, tym większe może być ryzyko powstawania osadu podczas jej podgrzewania. To właśnie dlatego przy średnio twardej wodzie kamień może być widoczny m.in. w czajnikach czy na elementach urządzeń wykorzystujących wodę.