Mija 46 lat od tragedii, która na zawsze zapisała się w historii regionu i polskiej kolei. 19 sierpnia 1980 roku między Otłoczynem, a Brzozą Toruńską, czołowo zderzyły się pociąg pasażerski i skład towarowy. Zginęło 67 osób, a 64 zostały ranne. Do dziś pozostaje to największa katastrofa kolejowa w powojennej historii Polski.
::photoreport{"type":"see-button","item":"16132"}
19 sierpnia 1980 roku dzień dopiero się zaczynał, kiedy na kolejowej trasie między Toruniem a Otłoczynem rozegrał się dramat, który wstrząsnął całą Polską. O godz. 4:18 z Torunia wyruszył opóźniony pociąg pospieszny jadący w kierunku Łodzi. Do składu doczepiono dwa dodatkowe wagony z wcześniejszego pociągu, który przyjechał z Kołobrzegu.
Dwie minuty później ze stacji w Otłoczynie ruszył pociąg towarowy. Jak później ustalono, jego maszynista minął sygnał „stój” i wjechał na tor, którym z przeciwnego kierunku nadjeżdżał skład pasażerski. Do tragedii brakowało zaledwie kilkunastu minut.
O godz. 4:35 oba pociągi zderzyły się czołowo. Siła uderzenia była ogromna. Lokomotywy i wagony zostały zmiażdżone, a część pasażerów została uwięziona wewnątrz zniszczonych składów.
Bilans tragedii był dramatyczny. Zginęło 67 osób, a 64 zostały ranne. Wśród ofiar było siedmioro mieszkańców Torunia. Katastrofa pod Otłoczynem do dziś uznawana jest za największą katastrofę kolejową w powojennej historii Polski.
Miejsce wypadku przedstawiało obraz ogromnego zniszczenia. Do akcji skierowano służby ratunkowe, które próbowały wydostać ludzi ze zgniecionych wagonów. Wspomnienia świadków, lekarzy i osób uczestniczących w akcji ratunkowej pokazują, z jak dramatyczną sytuacją przyszło im się zmierzyć.
Lekarz Janusz Cettler, który pomagał poszkodowanym, po latach wspominał w rozmowie z „Faktem” jeden z najbardziej wstrząsających obrazów:
– Ludzki kadłub bez głowy i nóg wisiał na nadgarstku na tyle lokomotywy.
Ratownicy docierali również do osób uwięzionych we wrakach. W części przypadków możliwości udzielenia pomocy były bardzo ograniczone ze względu na skalę zniszczeń.
Tragedia wydarzyła się w szczególnym momencie polskiej historii – latem 1980 roku. Informacje dotyczące katastrofy podlegały wówczas ograniczeniom komunistycznej cenzury. Z czasem pojawiało się coraz więcej relacji uczestników akcji ratunkowej, świadków oraz materiałów dokumentujących wydarzenia z 19 sierpnia.
W 2020 roku, w 40. rocznicę katastrofy, Urząd Marszałkowski przygotował internetową wystawę „Pamiętając 19.08.1980”. Znalazły się w niej archiwalne fotografie z akcji ratunkowej oraz materiały poświęcone tragedii.
Od katastrofy mijają już 46 lat, ale jej bilans wciąż robi ogromne wrażenie: 67 zabitych i 64 rannych. Dla mieszkańców naszego regionu 19 sierpnia pozostaje jedną z najtragiczniejszych dat w jego najnowszej historii.