Każdego dnia obserwują ten sam obraz. Młodsze psy wychodzą ze schroniska u boku nowych właścicieli, a one zostają za kratami. Są za stare, za duże albo po prostu... za czarne. Po wiadomości od wolontariuszki odwiedziliśmy toruńskie schronisko, by poznać psich seniorów, którzy czekają na swój ostatni dom.
::addons{"type":"only-here"}
– Nie wiem, ile czasu mu zostało, ale bardzo chciałabym, żeby jesień życia spędził w domu, otoczony opieką i miłością. Dexter czeka w schronisku już dwa lata...
– tak zaczynała się wiadomość, którą otrzymaliśmy od wolontariuszki toruńskiego Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt.
Obok takiej informacji nie potrafiliśmy przejść obojętnie. Pojechaliśmy do schroniska, aby osobiście poznać Dextera, ale także innych psich seniorów, których historie chwytają za serce... Wszystkich łączy jedno – z każdym kolejnym miesiącem ich szanse na adopcję stają się coraz mniejsze.
13- letni Dexter od dwóch lat mieszka za schroniskowymi kratami. To spokojny, łagodny pies, który uwielbia kontakt z człowiekiem. Nie domaga się niczego poza chwilą uwagi.
Dlaczego więc wciąż nie ma domu?
– W skrócie? To duży pies z ogromem miłości. Jest jednym z większych psiaków u nas i takie psy trudniej znajdują dom. Trzeba mieć dla nich miejsce nie tylko w sercu, ale też w mieszkaniu. Większy pies więcej zjada, więc część osób od razu zakłada większe koszty
– mówiła nam Lena Kowalewska ze Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt w Toruniu.
Ale to dopiero początek.
– Jest duży, jest czarny i jest seniorem. To trzy cechy, które sprawiają, że jego szanse na adopcję drastycznie maleją. Czarne psy są mniej chętnie wybierane. Słyszymy nawet komentarze, że są zwyczajne albo po prostu brzydkie.
Najbardziej boli jednak wiek.
– Ludzie wiedzą, że z seniorem spędzą mniej czasu. Obawiają się kosztów leczenia albo tego, że dzieci szybko będą musiały przeżyć stratę ukochanego psa.
Choć zdarza się to rzadko, w schronisku nie tracą nadziei.
– Są osoby, które regularnie adoptują starsze psy. Ja naprawdę bardzo je podziwiam. Nie wiem, czy sama miałabym tyle siły, żeby raz za razem ratować seniora i później się z nim żegnać. Ale tacy ludzie istnieją. Liczymy, że gdzieś jest też człowiek czekający właśnie na Dextera.
W schronisku jest kilka psów, które zestarzały się już za kratami.
– Ich szanse maleją z każdym dniem.
Kojec z Dexterem dzieli Luna.12-letnia suczka już raz opuściła schronisko. Wydawało się, że wszystko skończy się szczęśliwie. Po pewnym czasie wróciła. Nowi właściciele twierdzili, że jest agresywna.
– U nas takie zachowania nigdy nie wystąpiły. Nie wiemy, co wydarzyło się w domu. Nie wiemy też, czy usłyszeliśmy prawdę. Wiemy natomiast, że Luna jest pogodna, radosna i już wybaczyła człowiekowi. Jest gotowa dać mu drugą szansę – mówi Lena.
Podczas naszej wizyty trudno było doszukać się w niej agresji. Na wybiegu chodziła spokojnie, domagając się jedynie głaskania.
Kilka kojców dalej mieszka 12-letni Ori. Do schroniska trafił jako młody pies. Później został adoptowany przez firmę, gdzie pełnił rolę psa stróżującego.
– Miał tam naprawdę dobre życie. Był zadbany. Kiedy firma zakończyła działalność, wrócił do nas. Później jeszcze ktoś go adoptował, ale oddał. I już nie wrócił w takim stanie jak wcześniej.
W toruńskim schronisku jest od 2023 roku. Od tej pory Ori czeka na nowy dom.
Towarzyszką Oriego jest 11-letnia Zorza. Jej historia również nie należy do łatwych. Przez długi czas żyła na wysypisku śmieci, gdzie jadła to, co udało jej się znaleźć.
Dziś jest bezpieczna, ale nadal czeka na własny dom.
– Zawsze bardzo dobrze dogadywała się ze swoimi współlokatorami. To spokojna i pogodna sunia – słyszymy.
Kolejnymi mieszkańcami schroniska są 11-letni Ziutek i 10-letni Mikuś.
Obaj mają już ponad dziesięć lat, ale patrząc na Mikusia trudno w to uwierzyć. Elegancki, zadbany i pełen energii wygląda znacznie młodziej. Żartobliwie nazwaliśmy go psim Tomem Cruise'em.
Niestety los również ich nie oszczędzał. Przez pewien czas mieszkali razem w jednym domu. Po jego śmierci właściciela trafili do schroniska.
Dziś znów razem czekają na nowy dom.
13-letni Chojrak do schroniska trafił po śmierci właściciela. Nie był wówczas sam. W mury schroniska przyjechał z drugim psem – Borysem.
– Borysowi udało się znaleźć dom. Chojrak został. To naprawdę bardzo grzeczny pies. Dobrze dogaduje się z innymi psami, był też sprawdzany z kotami i wszystko wskazuje na to, że także mógłby z nimi zamieszkać
Ostatnim seniorem, którego poznaliśmy, był dziesięcioletni Kleks. Do schroniska trafił w 2022 roku jako pies wycofany, nieufny i agresywny. Przez ostatnie lata przeszedł ogromną przemianę. Dziś to zupełnie inny pies. Jedno jego oczko, zmieniło kolor na skutek choroby, co jednak dodaje mu tylko charakteru.
Jak mówią pracownicy schroniska, najtrudniejsze są historie starszych psów. Jedne trafiają tam po śmierci ukochanych właścicieli. Inne zostają zwyczajnie porzucone.
– Bywa, że są przywiązywane do drzewa, podrzucane pod bramę schroniska albo zostawiane gdzieś w mieście
– mówi Lena Kowalewska.
Wystarczy przejść się między schroniskowymi kojcami, żeby zrozumieć, dlaczego wolontariusze tak walczą o Dextera i innych psich seniorów. Każdy z tych psów wciąż ma nadzieję, że pewnego dnia usłyszy najważniejsze słowa: To właśnie ciebie zabieram do domu.
::photoreport{"type":"see-button","item":"15899"}
0
0
0
0
0
0
Pokaż komentarze (3)
